Technikum nr 1

Historia szkoły

Początki szkoły sięgają 1947 roku, kiedy to 1 września utworzono Państwową Szkołę Przysposobienia Handlowego I Stopnia. Dyrektorem i organizatorem szkoły został Edward Dengler. Siedzibą był budynek przy ul. Poznańskiej 5 - obecnie Bank PeKaO S.A. PSPH była roczną szkoła na podbudowie 7 klas szkoły podstawowej. Jej zadaniem było przygotowanie kadry pracowniczej dla handlu detalicznego. W roku szkolnym 1947/48 przyjęto 82 uczniów i stworzono dwie klasy. W następnym roku przyjęto 78 uczniów. Uczniowie kończyli szkołę zaliczeniem I roku PSPH. W 1949 r. szkoła przeszła reorganizację. W miejsce rocznej Szkoły Przysposobienia Handlowego powołano 3- letnie Państwowe Liceum Administracyjno-Handlowe I stopnia. Dyrektorem został mianowany Stefan Szewczyk. W roku szkolnym 1949/50 otwarto 4 klasy - dwie pierwsze na podbudowie 7 klas szkoły podstawowej i dwie drugie na podbudowie rocznej Szkoły Przysposobienia Handlowego. Młodzież kończyła szkołę egzaminem kwalifikacyjnym, tzw. mała maturą. Zadaniem szkoły było przygotowanie kadr do obrotu gospodarczego i administracji państwowej.

Rok 1950/51 przyniósł nowe zmiany organizacyjne. Państwowe Liceum Administracyjno-Handlowe przeszło w stan likwidacji, a powstała nowa szkoła: 3- letnie Technikum Administracyjno-Handlowe. Szkoła przyjęła 135 uczniów (trzy klasy pierwsze). W roku szkolnym 1950/51 uzyskało małą maturę 35 absolwentów klas trzecich, w następnym już 48 absolwentów. Dla absolwentów, którzy ukończyli 3- letnie liceum i uzyskali małą maturę powołano roczną klasę technikum o programie uzupełniającym. W czerwcu 1952 roku egzamin dojrzałości złożyło 19 abiturientów. W historii szkoły były to pierwsze egzaminy dojrzałości.

W dniu 1 września 1951 roku młodzież istniejących ośmiu klas (284 uczniów) rozpoczęła naukę w zaadaptowanym budynku przy ulicy Libelta. Dyrektorem szkoły został Stefan Cyraniak i miał tę funkcję pełnić przez 22 lata do 1973 r, gdy zastąpił go Czesław Handszuh  W następnych latach wzrastała liczba klas nawet do 12, a liczba uczniów do 350.

W ciągu 60 lat istnienia szkoły powstawało i zmieniało się wiele kierunków kształcenia zawodowego: Technikum Adminstracyjno-Handlowe i Ekonomiczne 3-,4- i 5- letnie, Zasadnicza Szkoła Handlowa 2 i 3- letnia, Liceum Ekonomiczne 4- letnie, 5-letnie, Liceum Handlowe 4-letnie i 5-letnie, Zasadnicza Szkoła Zawodowa, Pomaturalne i Policealne Studium Zawodowe na podbudowie Liceum Ogólnokształcącego, a w latach 1950-54 Zasadnicza Szkoła Gastronomiczna.

Mimo trudnych warunków lokalowych (budynek nietypowy, brak sali gimnastycznej), szkoła w ocenie nadzoru pedagogicznego osiągała zadawalające wyniki i cieszyła się dużym zainteresowaniem młodzieży. Szkoła wielokrotnie zmieniała nadzór administracyjny. Od chwili powstania do roku 1951 podlegała bezpośrednio Dyrekcji Okręgowej Szkolenia Zawodowego w Poznaniu. W latach 1951-53 jednostką nadrzędną istniejących szkół było Ministerstwo Handlu Wewnętrznego - Centralny Zarząd Szkolenia Zawodowego w Warszawie. Z dniem 1 września 1953 roku nadzór przejęła Centrala Rolnicza Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w Warszawie.

Przejęcie szkoły przez CRS "SCh" było przełomowym momentem w jej dziejach. Zadaniem wiodącym stało się wówczas kształcenie kadr dla spółdzielczości rolniczej zaopatrzenia i zbytu. Od tej pory datuje się szybki rozwój szkoły i jej bazy. Na przestrzeni lat 1953-80 wymieniono całe, pierwotnie często bardzo prymitywne wyposażenie szkoły, a budynek podano kapitalnemu remontowi. Naukę w klasach zastąpiono zajęciami w klaso-pracowniach, które wyposażono w nowoczesny sprzęt i pomoce dydaktyczne. Nastąpiło znaczne wzbogacenie biblioteki szkolnej.

Dyrektorem Ekonomika w latach 1981-1989 była Aleksandra Dopieralska. To ona podjęła niezwykle ważną w historii szkoły decyzję o rozbudowie i modernizacji budynku przy ulicy Libelta. Dzięki jej staraniom dobudowano nowe skrzydło. Rozbudowa, zakończona w roku 1988., dała wreszcie szkole upragnioną salę gimnastyczną i szereg dodatkowych pomieszczeń, które pozwoliły lepiej realizować zadania dydaktyczno-wychowawcze.

W 1990 roku szkoła przeszła pod nadzór Kuratorium Oświaty i Wychowania w Gorzowie i stała się państwową placówką oświatową, przygotowującą kadry ekonomistów dla gospodarki wolnorynkowej, ponieważ Polska przeżyła właśnie transformację ustrojową.

W latach 1989-2002 r. Zespołem Szkół Zawodowych kierowała Ola Janusiewicz, która postawiła na komputeryzację. Komputer usprawnił pracę sekretariatu i księgowości. Służył do zarządzania szkołą w oparciu o profesjonalne programy komputerowe. Już w 1990 r. Ekonomik jako pierwsza szkoła w Międzyrzeczu i okolicy, mógł się poszczycić pracownią komputerową liczącą 10 stanowisk, która była chlubą szkoły. Potem stworzono drugą pracownię z dostępem do Internetu, najpierw przez modem telefoniczny, potem ze stałym łączem internetowym, bo taki był wymóg czasów. Zmieniły się kierunki kształcenia, weszły do użytku szkolnego nowe programy ministerialne, przybyło młodzieży, bo Ekonomik stał się modny i o jedno miejsce w klasie pierwszej walczyły czasami dwie osoby. Zdecydowanie przybyło chłopców. Dysponując niezłą bazą dydaktyczną, również dzięki pracom dyplomowym uczniów, ekonomik mógł lepiej kształcić techników ekonomistów, techników handlowców i sprzedawców.

Szkoła starała się nadążyć za zmieniającą się sytuacją ekonomiczną. Wymóg czasów sprawił, że bogatsza stała się oferta językowa: oprócz języka niemieckiego (który królował niepodzielnie od początku) pojawił się w ekonomiku język angielski i język francuski.  Ekonomik otworzył się na Europę, prowadząc w latach 1993-1998 wymianę szkolną z dwoma szkołami niemieckimi: Realschule z Haren/Ems i Realschule Teodor Fontane z Frankfurtu nad Odrą oraz ze szkołą holenderską Thomas More College z Oudenbosch

W ramach budzenia zainteresowania Francją i językiem francuskim zorganizowano trzy autorskie wycieczki autokarowe do Paryża dla uczniów (1998, 2000, 2002) i jedną dla nauczycieli (2000). Od 1995 roku prowadzona jest nieprzerwanie wymiana młodzieżowa z organizacją „Peuple et Culture” z Clermont-Ferrand we Francji.

W 2002 roku do szkoły trafili pierwsi absolwenci gimnazjów, powołanych do życia reformą oświaty. Dyrektorem, teraz już Zespołu Szkół Ekonomicznych, została Anna Górzna. W 2003 roku, dzięki poważnej inwestycji Starostwa Powiatowego w Międzyrzeczu (organu prowadzącego) 2 sale lekcyjne zamieniono w bardzo nowoczesne pomieszczenie pod potrzeby kształcenia zawodowego - firmę symulacyjną, miejsce praktyk zawodowych, wyposażoną w 19 stanowisk komputerowych oraz sprzęt biurowy i sprzęt audio-video najwyższej klasy. W następnych latach przeprowadzono remont kapitalny dachu i elewacji wraz z wymianą okien. Do szkoły wkroczyła nowa technologia: tablica interaktywna, projektory multimedialne, laptopy, sieciowe programy komputerowe - wszystko po to, by zwiększyć efektywność i atrakcyjność nauczania. Od 2008 roku obowiązuje w szkole dziennik elektroniczny LIBRUS.

Ekonomik stał się liderem działań ekologicznych. Od 2002 roku organizuje coroczne spływy Obrą polegające na sprzątaniu powierzchni i brzegów rzeki w celu przygotowania jej do sezonu. Prowadzi zbiórkę surowców wtórnych i jest liderem tych działań, zdobywając kilkakrotnie I miejsce w konkursie „Zielona Szkoła”. Bogate i różnorodne działania ekologiczne sprawiły, że w wyniku konkursu Zespół Szkół Ekonomicznych został wyłoniony jako reprezentant Polski na II Europejski Eko-Parlament Młodzieży w Paryżu. Delegacja uczniów wyjechała tam w październiku 2006 roku, by razem z przedstawicielami 16 krajów europejskich i Kanady debatować o ochronie środowiska w oczach młodzieży.

Ekonomik postawił też na budzenie przedsiębiorczości wśród młodzieży. W szkole zaczęły działać firmy uczniowskie: Szkolna Agencja Reklamowa NOMIK i Firma Symulacyjna EDU-GOBIT. Od 2007 roku na przerwach swoje audycje nadaje Szkolne Radio WA-RA.

Szkoła podjęła też działania podnoszące jakość kształcenia i wychowania. Zaowocowały one zdobyciem znaku jakości „Szkoła z klasą” w 2004 roku (patronat Prezydenta RP) i Certyfikatu Jakości „Szkoła Przedsiębiorczości” w 2008 roku (patronat MEN, NBP).

Traumatycznym momentem w historii szkoły był pożar dachu w styczniu 2010 roku.

 

W historii szkoły odbyło się kilka dużych Zjazdów Absolwentów: z okazji 40-lecia, 50-lecia i 60-lecia i 65-lecia placówki. O związkach absolwentów z ekonomikiem świadczy gest absolwenta z roku 1967, profesora dra hab. Zbigniewa Zaleskiego (jego dziedzina to wcale nie ekonomia, lecz psychologia!), obecnie europosła, który zaprosił dwukrotnie przedstawiciela obecnych uczniów do Brukseli, by pokazać im z bliska siedzibę Unii Europejskiej i jej stolicę.

 

W bibliotece szkolnej znajdują się 2 monografie o ekonomiku: „Pół wieku Zespołu Szkól Zawodowych w Międzyrzeczu” autorstwa wieloletniego dyrektora Stefana Cyraniaka oraz wydana w 2013 roku publikacja Anny Górznej „Na Libelta 4”.

Aktualności

Kontakt

  • Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Międzyrzeczu
    ul Marcinkowskiego 26
    66-300 Międzyrzecz
    NIP 596-17-49-291
    REGON 361923222
    e-mail: ckziumcz@gmail.com
  • Tel/fax +48 95 742 95 75
    tel. +48 504 225 162

Galeria zdjęć